Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Koninie

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Konin, dnia 11 stycznia 2024 r.

Sąd Rejonowy w Koninie, I Wydział Cywilny, w składzie:

Przewodniczący: sędzia Karolina Królikowska-Ziółkowska

po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2024 r. w Koninie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z powództwa K. N.

przeciwko (...) spółce akcyjnej z siedzibą w W.

o zapłatę

I.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.143,13 zł (tysiąc sto czterdzieści trzy złote trzynaście groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 16-03-2023 r. do dnia zapłaty;

II.  oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 558,52 zł (pięćset pięćdziesiąt osiem złotych pięćdziesiąt dwa grosze) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 11-01-2024 r. sygn. akt I C 674/23 do dnia zapłaty;

IV.  nakazuje ściągnąć z zasądzonego na rzecz powoda w pkt. I (pierwszym) roszczenia kwotę 415,21 zł (czterysta piętnaście złotych dwadzieścia jeden groszy) tytułem zwrotu części nieuiszczonych kosztów sądowych poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Koninie;

V.  nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa- Sądu Rejonowego w Koninie kwotę 468,22 zł (czterysta sześćdziesiąt osiem złotych dwadzieścia dwa grosze) tytułem zwrotu części nieuiszczonych kosztów sądowych poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Koninie.

Sędzia Karolina Królikowska-Ziółkowska

Sygn. akt I C 674/23

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 16-05-2023 r. K. N., (...) wniósł o zasądzenie od pozwanej (...) Spółki Akcyjnej z s. w W. (dalej (...)) kwoty 2.165,55 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 08-03-2023 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Argumentując swoje stanowisko podał, że dnia 12-02-2023 r. miała miejsce kolizja drogowa, w wyniku której uszkodzeniu uległ należący do S. K. i R. K. pojazd F. o nr rej. (...). W dniu zdarzenia ww. łączyła z (...) umowa ubezpieczenia auto-casco. Powód w drodze cesji nabył wierzytelność przeciwko stronie pozwanej. Po zgłoszeniu szkody pozwana, po przeprowadzonym postępowaniu likwidacyjnym, przyznała i wypłaciła odszkodowanie w kwocie 3.096,62 zł. W związku faktem, iż wypłacona dotychczas kwota nie rekompensowała szkody i nie uwzględniała prawidłowo OWU, powód dochodzi zwrotu należnego mu odszkodowania.

Nakazem zapłaty z dnia 23-05-2023 r. w sprawie o sygn. akt I Nc 955/23 referendarz sądowy uwzględnił żądanie pozwu w całości.

W sprzeciwie od nakazu zapłaty (...) S.A. wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Pozwana nie kwestionowała co do zasady swojej odpowiedzialności, zarzuciła natomiast, że wypłaciła stronie powodowej pełne przysługujące odszkodowanie. Koszty dochodzone przez powoda należy uznać za nieuzasadnione i znacznie zawyżone, zaś dołączona opinia rzeczoznawcy oraz faktura są nieprawidłowe z uwagi na przyjętą stawkę roboczogodziny.

Sąd ustalił, co następuje:

Dnia 12-02-2023 r. doszło do zdarzenia komunikacyjnego, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd F. o nr rej. (...), stanowiący własność R. i S. K.. W chwili zdarzenia pojazd by ubezpieczony w ramach ubezpieczenia AC w (...) S.A. Przedmiotowy pojazd objęty był ważnym ubezpieczeniem w wariancie serwisowym. W toku postępowania likwidacyjnego wypłacono odszkodowanie w wysokości 2.165,55 zł.

Okoliczność bezsporna.

Dnia 13-02-2023 r. R. i S. K. zawarli z K. N. umowę cesji, na podstawie której przelali na mężczyznę przysługującą mu wierzytelność związaną ze zdarzeniem z dnia 12-02-2023 r. przeciwko (...).

Dowód: umowa cesji – k. 15-16, zeznania świadka R. K. – k. 99.

W przypadku szkody częściowej lub całkowitej (...) sporządza lub zleca sporządzenie kalkulacji kosztów naprawy lub protokołu szkody, w których uwzględniane są uszkodzenia pojazdu wynikające z wypadku ubezpieczeniowego. W przypadku ujawnienia uszkodzeń związanych z wypadkiem ubezpieczeniowym, nieuwzględnionych w kalkulacji kosztów naprawy lub protokole szkody, ubezpieczony lub ubezpieczający zobowiązany jest poinformować o tym (...) przed dokonaniem naprawy, w celu umożliwienia (...) potwierdzenia zakresu uszkodzeń i uwzględnienia ich w kalkulacji kosztów naprawy lub protokole szkody. Koszty naprawy pojazdu ustalane są w oparciu o ceny usług i części zamiennych stosowanych w RP w dniu ustalenia odszkodowania. Z zastrzeżeniem ust. 2, koszty naprawy pojazdu ustalane są na podstawie następujących cen części zamiennych zakwalifikowanych do wymiany:

1) w wariancie serwisowym – cen części oryginalnych;

2) w wariancie optymalnym:

a) cen części oryginalnych, pomniejszonych w zależności od okresu eksploatacji pojazdu według poniższych wskaźników:

Okres eksploatacji pojazdu Procent pomniejszenia

do 3 lat 30%

powyżej 3 do 5 lat 45%

powyżej 5 do 8 lat 55%

powyżej 8 lat 60%

b) cen części alternatywnych;

3) w wariancie partnerskim – cen części oryginalnych.

Jeżeli w systemach A., E. lub (...) dostępne są części oryginalne i alternatywne lub części alternatywne pochodzące od różnych producentów, wysokość odszkodowania (...) ustala uwzględniając części o najniższej cenie, przy czym w przypadku części oryginalnych w wariancie optymalnym uwzględnia się cenę pomniejszoną według zasad określonych w ust. 1 pkt 2 lit. a.

Z zastrzeżeniem ust. 4–6 i 8, wysokość odszkodowania ustala się z uwzględnieniem sposobu naprawy pojazdu w wybranym przez ubezpieczonego warsztacie oraz w oparciu o zasady zawarte w systemie A., E. lub (...), z zastosowaniem:

1) norm czasowych operacji naprawczych określonych przez producenta pojazdu;

2) stawki za roboczogodzinę ustalonej przez (...):

a) w wariancie serwisowym i optymalnym – w oparciu o średnie ceny usług stosowane przez warsztaty porównywalnej kategorii do warsztatu wykonującego naprawę, działające na terenie

województwa, w którym znajduje się ten warsztat,

b) w wariancie partnerskim – dla warsztatu partnerskiego, w którym dokonywana jest naprawa;

3) cen części zamiennych ustalonych stosownie do ust. 1 i 2;

4) cen materiałów lakierniczych i normaliów zawartych w systemach A., E. lub (...).

(...) ustala odszkodowanie w sposób przewidziany w niniejszym ustępie pod warunkiem przedstawienia rachunków lub faktur VAT dotyczących robocizny, części zamiennych, materiałów lakierniczych i normaliów, przy czym w przypadku wariantu partnerskiego rachunki lub faktury VAT muszą być wystawione przez warsztat partnerski.

W razie udokumentowania naprawy pojazdu rachunkami lub fakturami VAT, (...) weryfikuje koszty wynikające z tych rachunków lub faktur VAT pod kątem ich zgodności z zasadami określonymi w ust. 3. W razie nieprzedstawienia rachunków lub faktur VAT, o których mowa

w ust. 3, (...) wypłaca bezsporną część odszkodowania ustaloną na podstawie wyceny (...) sporządzonej w oparciu o zasady zawarte w systemie A., E. lub (...), z zastosowaniem:

1) norm czasowych operacji naprawczych określonych przez producenta pojazdu;

2) stawki za roboczogodzinę ustalonej przez (...) w oparciu o średnie ceny usług stosowane przez warsztaty działające na terenie miejsca zamieszkania (siedziby) ubezpieczonego lub

użytkownika pojazdu;

3) cen części zamiennych zawartych w systemie A., E. lub (...), ustalonych w oparciu o zasady określone w ust. 1 pkt 2;

4) cen materiałów lakierniczych i normaliów zawartych w systemach A., E. lub (...).

Dokonanie wyceny w sposób przewidziany w niniejszym ustępie nie pozbawia ubezpieczonego możliwości przedłożenia rachunków lub faktur VAT i ustalenia wysokości odszkodowania na zasadach określonych w ust. 3. W umowie AC zawartej w wariancie partnerskim, w razie przedstawienia rachunków lub faktur VAT wystawionych przez warsztat inny niż warsztat partnerski, (...) wypłaca odszkodowanie ustalone na podstawie wyceny (...), o której mowa w ust. 5. W umowie AC zawartej z ograniczonym zakresem ubezpieczenia (M.), o którym mowa w § 10 ust. 1, wysokość odszkodowania ustalona jest na podstawie wyceny (...) o której mowa w ust. 5. W razie udokumentowania naprawy pojazdu rachunkami lub fakturami VAT, jeżeli ubezpieczony nie przekaże uszkodzonych części zakwalifikowanych do wymiany wskazanemu przez (...) podmiotowi uprawnionemu do zagospodarowania tych części zgodnie z przepisami prawa, to odszkodowanie może zostać ustalone z uwzględnieniem wartości rynkowej tych części, ustalanej indywidualnie w zależności od rozmiaru uszkodzeń i stopnia ich zużycia eksploatacyjnego.

Dowód: OWU – k. 22-43

Koszty naprawy pojazdu F. (...) o nr rej. (...) zgodnie z zawartą umową AC oraz OWU w związku ze zdarzeniem z dnia 12-02-2023 r. wynoszą 4.239,75 zł przy zastosowaniu nowych części zamiennych pochodzących od producenta pojazdu, brak jest bowiem części alternatywnych jakości Q do odbudowy pojazdu.

Dowód: opinia biegłego – k. 112-125.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci dokumentów znajdujących się w aktach niniejszej sprawy, w aktach szkody oraz na opiniach biegłego T. K., a także na zeznaniach R. K..

Sąd dał wiarę wskazanym w ustaleniach stanu faktycznego dokumentom, gdyż ich autentyczność i treść nie była kwestionowana przez strony, zaś Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu.

Przed przystąpieniem do oceny złożonych przez biegłego wskazać należy, że wbrew twierdzeniom pełnomocnika pozwanego dowód ten nie był spóźniony. W realiach rozpoznawanej sprawy przepisy w żaden sposób nie ograniczają możliwości zgłaszania wniosków dowodowych (tak jak w postępowaniu przeciwko konsumentom czy też w postępowaniu gospodarczym). Na ówczesnym etapie nie było również wydanego zarządzenia przewodniczącej w zakresie wymiany pism procesowych z uwzględnieniem zobowiązania do wskazania wszelkich wniosków dowodowych pod rygorem pominięcia. Tym samym wniosek o zmianę postanowienia dowodowego Sąd rozpoznający niniejszą sprawę uznał w całości za nieuzasadniony. Opina wraz z wyjaśnieniami w opinii dodatkowej, w połączeniu z pozostałymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, tworzą spójny i niebudzący wątpliwości w świetle wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego stan faktyczny, a przez to w pełni zasługują na wiarę. Opinie były rzetelne i sporządzone z uwzględnieniem pełnej dokumentacji uszkodzeń auta. Zarówno wnioski końcowe opinii, jak i uzasadnienie, były dla Sądu jasne i kategoryczne. Opinie biegłego zostały sporządzone wedle tezy dowodowej wysnutej przez Sąd, a komunikatywność sformułowań pozwala na zrozumienie wyrażonych ocen i poglądów oraz sposobu dochodzenia do wniosków końcowych, co więcej nie zawiera ona również wewnętrznych sprzeczności. Przechodząc do analizy pierwotnej opinii wskazać należy, że pełnomocnik strony powodowej wskazała, że biegły nie wskazał, w jaki sposób uznał średnie stawki przyjęte w sprawie. Biegły T. K. wyczerpująco ostatecznie wskazał, dlaczego takie, a nie inne stawki zostały przyjęte, zaś Sąd przedstawione przez biegłego stanowisko uznał za w pełni uzasadnione.

Sąd zważył, co następuje:

Roszczenie powoda w części zasługiwało na uwzględnienie.

Powód wywodził podstawę roszczenia z zawartej z pozwanym zakładem ubezpieczeń umowy - ubezpieczenia autocasco (AC). W niniejszej sprawie bezsporny między stronami był fakt zaistnienia zdarzenia powodującego szkodę, zawarcie umowy dobrowolnego ubezpieczenia autocasco i co do zasady - fakt umownej odpowiedzialności (...) S.A. Istota sporu sprowadzała się do ustalenia wysokości należnego odszkodowania z umowy ubezpieczenia autocasco w świetle OWU. Normatywną podstawę odpowiedzialności pozwanego stanowi przepis art. 805 § 1 k.c. Zgodnie z powołanym przepisem przez umowę ubezpieczenia zakład ubezpieczeń zobowiązuje się spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Sposób ustalania wysokości świadczenia oraz wypłaty odszkodowania uregulowany był w ogólnych warunkach ubezpieczeń komunikacyjnych (...), zatwierdzonych uchwałą zarządu (...) S.A. nr (...) z dnia 30 marca 2021 r., które stanowiły podstawę wzajemnych praw i obowiązków stron umowy, tj. poszkodowanego oraz pozwanego. Zasady i zakres odszkodowania z ubezpieczenia określa umowa ubezpieczenia, bliżej ogólne warunki ubezpieczenia (OWU) konkretnego zakładu ubezpieczeń, który ubezpieczający wybiera. Przy ubezpieczeniu autocasco to strony w umowie określają zasady ustalenia odszkodowania w sytuacji zajścia wypadku ubezpieczeniowego. Umowa ubezpieczenia może zawierać także postanowienia określające sposób liczenia szkody, ustalania wartości uszkodzonego lub zniszczonego mienia, podstawy do przyjęcia szkody całkowitej lub częściowej. Umowa ta jest dla stron wiążąca i znajduje zastosowanie w sytuacji odpowiedzialności ubezpieczyciela. Zaznaczyć trzeba, że zasada pełnego odszkodowania realizowana jest jedynie w obowiązkowym ubezpieczeniu komunikacyjnym odpowiedzialności cywilnej. W pozostałych ubezpieczeniach kompensacja szkody jest dokonywana w granicach określonych warunkami ubezpieczeń.

W omawianej sprawie postanowienia OWU odnoszące się do sposobu likwidacji szkody zostały sformułowane w sposób klarowny, niebudzący wątpliwości interpretacyjnych. Postanowienia te w sposób precyzyjny odnoszą się do procesu likwidacji szkody, przedstawiając wszystkie jego możliwe warianty. Nie powielając ustaleń stanu faktycznego Sąd, opierając się na opinii biegłego sądowego ustalił, że koszty naprawy pojazdu F. (...) o nr rej. (...) zgodnie z zawartą umową AC oraz OWU w związku ze zdarzeniem z dnia 12-02-2023 r. wynoszą 4.239,75 zł przy zastosowaniu nowych części zamiennych pochodzących od producenta pojazdu, brak było części alternatywnych jakości Q do odbudowy pojazdu.

Na uwzględnienie w części zasługiwało roszczenie powoda w zakresie odsetek. Zgodnie z art. 817 § 1- 3 k.c. ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku. Gdyby wyjaśnienie w powyższym terminie okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela albo wysokości świadczenia okazało się niemożliwe, świadczenie powinno być spełnione w ciągu 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe. Jednakże bezsporną część świadczenia ubezpieczyciel powinien spełnić w terminie przewidzianym w § 1. Umowa ubezpieczenia lub OWU mogą zawierać postanowienia korzystniejsze dla uprawnionego niż określone w paragrafach poprzedzających. Podstawą prawną zasądzenia odsetek był art. 481 § 1 - 2 ² k.c. W myśl powołanych przepisów jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. Maksymalna wysokość odsetek za opóźnienie nie może w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie (odsetki maksymalne za opóźnienie). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że skoro szkoda została zgłoszona ubezpieczycielowi dnia 13-02-2023 r., to odsetki należą się dopiero od 16-03-2023 r.

W konsekwencji w pkt. I rozstrzygnięcia Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 1.143,13 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 16-03-2023 r. do dnia zapłaty, oddalając w pkt. II rozstrzygnięcia powództwo jako zbyt daleko idące.

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu zapadło w oparciu o zasadę wyrażoną w art. 100 k.p.c. Z kwoty 2165,55 zł. stanowiącej wartość przedmiotu sporu, zasądzona została kwota 1143,13 zł, stanowiąca 53% wartości przedmiotu sporu. Zgodnie z zasadą stosunkowego rozdzielenia kosztów, strony powinny ponieść koszty procesu w takim stopniu, w jakim przegrały sprawę, a zatem: powód w 47% , a pozwany w 53%.

W rozpoznawanej sprawie powód poniósł koszty procesu w łącznej wysokości 1867,00 zł. Na powyższą kwotę złożyły się: koszty zastępstwa procesowego w kwocie 900,00 zł określone w § 2 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800 z dnia 2015.11.05 ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł (załącznik do ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej (Dz. U. 2006 Nr 225 poz. 1635), zaliczka na biegłego w wysokości 750,00 zł oraz opłata sądowa w wysokości 200,00 zł. Pozwany poniósł koszty procesu w kwocie 917,00 zł, na którą to złożyły się koszty zastępstwa procesowego określone w § 2 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265 t.j. z dnia 2018.01.30) opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł. Łącznie strony poniosły koszty procesu w kwocie 2.784,00 zł. Po stosunkowym rozdzieleniu kosztów procesu Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 558,52 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, która to kwota stanowi różnicę między kosztami faktycznie poniesionymi przez powoda, a kosztami, które powinien ponieść w związku z przegraniem sprawy w 47% (1.867,00 zł – (2.784,00 zł x0,48) = 558,52 zł). O odsetkach w zakresie kosztów procesu orzeczono zgodnie z art. 98 §1 ¹ k.p.c. za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono, do dnia zapłaty.

W toku procesu powstały nieuiszczone koszty sądowe w łącznej wysokości 883,43 zł, obejmujące brakującą część zaliczki na wynagrodzenie biegłego. Obowiązkiem ich poniesienia, stosownie do dyspozycji art. 113 ust. 1 i 2 pkt 1 u.k.s.c. należało obciążyć strony, proporcjonalnie do tego w jakiej części każda z nich wygrała i odpowiednio – przegrała proces. W świetle powołanych przepisów kosztami sądowymi, których strona nie miała obowiązku uiścić lub których nie miał obowiązku uiścić kurator albo prokurator, sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji obciąży przeciwnika, jeżeli istnieją do tego podstawy, przy odpowiednim zastosowaniu zasad obowiązujących przy zwrocie kosztów procesu. Koszty nieobciążające przeciwnika sąd w orzeczeniu kończącym sprawę w instancji nakazuje ściągnąć z roszczenia zasądzonego na rzecz strony, której czynność spowodowała ich powstanie. (...) S.A. przegrało sprawę w 53%, a zatem pozwany jest obowiązany uiścić na rzecz Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego w Koninie kwotę 468,22 zł (pkt V rozstrzygnięcia). Powód przegrał sprawę w 47%, a zatem zgodnie z ww. przepisem w pkt. VI rozstrzygnięcia nakazano ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Koninie z zasądzonego w pkt. I roszczenia kwotę 415,21 zł.

Sędzia Karolina Królikowska-Ziółkowska